Η 6η Νοεμβρίου αποτελεί ορόσημο για τον τόπο μας. Μια ημέρα τιμής και βαθιάς συγκίνησης, η οποία υπενθυμίζει την ιστορική στιγμή που το Αμύνταιο ενσωματώθηκε, ελεύθερο πια, στον εθνικό κορμό.
Η απελευθέρωση της περιοχής μας είναι μια ζωντανή υπενθύμιση ότι η ιστορία γράφεται από ανθρώπους με πίστη, επιμονή και αποφασιστικότητα. Μας διδάσκει ότι ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, ένα έθνος που δεν σκύβει, μπορεί να αναγεννηθεί.
Η μάχη του Σόροβιτς, που μνημονεύεται στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και διδάσκεται σε στρατιωτικές σχολές σε ολόκληρη τη χώρα, υπήρξε παράδειγμα τόσο τραγικών λαθών όσο και ανείπωτου ηρωισμού.
Ιδίως η Πυροβολαρχία του Κοσκινά, που θυσιάστηκε μέχρι τελευταίου άνδρα, υπακούοντας μέχρι τέλους στο καθήκον, αποτελεί για όλους μας φάρο αυτοθυσίας και αξιοπρέπειας.
Χάρη στο ακλόνητο φρόνημα και τη γενναιότητα εκείνων των ηρώων, το Αμύνταιο υψώθηκε ξανά, απελευθερωμένο και περήφανο, μέσα από τα ερείπια και τον πόνο εκείνων των ημερών.
Σήμερα, 113 χρόνια μετά, στεκόμαστε με σεβασμό και ευγνωμοσύνη απέναντι σε όσους έδωσαν τη ζωή τους για να μπορούμε εμείς να ζούμε και να δημιουργούμε ελεύθεροι. Η θυσία τους αποτελεί πυξίδα ευθύνης, χρέους και δύναμης για το παρόν και το μέλλον.
Ας κρατήσουμε ζωντανές τις αξίες που μας κληροδότησαν: ομοψυχία, αφοσίωση, πίστη στην πατρίδα και αδιάκοπη προσπάθεια για πρόοδο και ευημερία.
Μόνο έτσι τιμούμε πραγματικά την ιστορία μας.
Χρόνια πολλά, Αμύνταιο!
Χρόνια πολλά, Ελλάδα!
