Βάψιμο πριν τις γιορτές: ο τοίχος κρίνεται πριν ανοίξει ο κουβάς
Κάθε χρόνο, κάπου στα μέσα Νοεμβρίου, κάποιος στο σπίτι λέει τη φράση: «Λέω να βάψουμε το σαλόνι πριν τα Χριστούγεννα». Ακολουθεί η επίσκεψη για αποχρώσεις, η ατελείωτη συζήτηση ανάμεσα σε δύο σχεδόν ίδιες αποχρώσεις του λευκού, και τελικά ένα Σαββατοκύριακο με ρολά, νάιλον και μουσική στη διαπασών. Τη Δευτέρα όμως, όταν μπαίνει το απογευματινό φως από το παράθυρο, εμφανίζονται όλα: η τρύπα από το παλιό κάδρο, η ρωγμή πάνω από την πόρτα, τα σημάδια από το ράφι που ξεβιδώθηκε.
Η μπογιά δεν κρύβει τίποτα. Αντίθετα, ένας φρεσκοβαμμένος τοίχος, ειδικά σε ανοιχτό χρώμα, αναδεικνύει κάθε ανωμαλία. Γι’ αυτό οι επαγγελματίες ελαιοχρωματιστές λένε ότι το βάψιμο είναι το εύκολο κομμάτι. Η πραγματική δουλειά γίνεται πριν.
Τι σημαίνει προετοιμασία
Το πρώτο βήμα είναι να κοιτάξεις τον τοίχο με φακό, κρατώντας τον πλάγια. Το φως που πέφτει λοξά αποκαλύπτει βαθουλώματα και εξογκώματα που με το μάτι δεν βλέπεις. Σημάδεψε με μολύβι ό,τι βρεις.
Μετά έρχεται το καθάρισμα. Βίδες, καρφιά και ούπα που δεν χρειάζονται πια βγαίνουν. Η σκόνη, οι ιστοί αράχνης στις γωνίες και τα λίπη, ειδικά σε τοίχους κοντά στην κουζίνα, πρέπει να φύγουν, αλλιώς η νέα μπογιά δεν θα πιάσει σωστά. Σοβάδες που ξεφλουδίζουν ή ακούγονται κούφιοι αφαιρούνται μέχρι να φτάσεις σε γερή επιφάνεια.
Οι τρύπες και οι ρωγμές γεμίζουν, και εδώ η επιλογή του υλικού έχει σημασία. Μια βαθιά τρύπα από ούπα χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση από μια τριχοειδή ρωγμή ή από έναν τοίχο που είναι γενικά ανώμαλος. Οι στόκοι σπατουλαρίσματος είναι φτιαγμένοι για να απλώνονται σε λεπτές στρώσεις σε μεγάλη επιφάνεια, ώστε ο τοίχος να γίνει λείος και ομοιόμορφος. Είναι η δουλειά που κάνει έναν παλιό τοίχο να μοιάζει καινούργιος.
Λίγη υπομονή και ένα γυαλόχαρτο
Το σπατουλάρισμα θέλει τεχνική, αλλά δεν είναι μαγεία. Πολλές λεπτές στρώσεις είναι πάντα καλύτερες από μία χοντρή. Κάθε στρώση πρέπει να στεγνώσει καλά πριν την επόμενη, και ο χρόνος εξαρτάται από το υλικό, τη θερμοκρασία και την υγρασία του χώρου, οπότε διάβασε τις οδηγίες της συσκευασίας και μη βιαστείς. Τον χειμώνα, με κλειστά παράθυρα, το στέγνωμα συνήθως αργεί.
Ακολουθεί το τρίψιμο με ψιλό γυαλόχαρτο, που δημιουργεί πολλή λεπτή σκόνη. Μάσκα, κλειστές πόρτες προς τα άλλα δωμάτια και σκεπασμένα έπιπλα θα σε γλιτώσουν από ώρες καθαρίσματος. Πριν το βάψιμο, ένα αστάρι βοηθά τη μπογιά να απλωθεί ομοιόμορφα πάνω στα σημεία που στοκαρίστηκαν.
Αν ο τοίχος έχει σημάδια υγρασίας ή μούχλας, το σπατουλάρισμα δεν είναι η λύση. Πρώτα βρίσκεις από πού έρχεται το νερό, αλλιώς σε λίγους μήνες ο στόκος θα φουσκώσει μαζί με τη μπογιά. Και αν πρόκειται για ψηλά ταβάνια ή κλιμακοστάσια, μια σκαλωσιά κι ένας τεχνίτης είναι πιο ασφαλής επιλογή από μια σκάλα πάνω σε μια καρέκλα.
Όταν όμως ο τοίχος έχει προετοιμαστεί σωστά, το βάψιμο γίνεται σχεδόν ευχάριστο. Το ρολό γλιστράει, το χρώμα απλώνεται ομοιόμορφα, και τη Δευτέρα το απογευματινό φως δεν έχει πια τίποτα να αποκαλύψει.
