Εντύπωση προκαλεί η ευκολία με την οποία η επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης «ΕΛΠΙΔΑ», κα Γεωργία Ζεμπιλιάδου, διαστρεβλώνει την πραγματικότητα, που αφορά την αποζημίωση την οποία εισέπραξε ο Δήμος Αμυνταίου για την απαλλοτρίωση δημοτικής περιουσίας στη Δ.Κ. Αναργύρων.
Διαγράφοντας μονοκοντυλιά τις δύο αποφάσεις των εποπτικών αρχών, που απέρριψαν αντίστοιχες προσφυγές του Δήμου Εορδαίας αφήνοντας σε πλήρη ισχύ τις αποφάσεις του Δήμου Αμυνταίου, προκειμένου να αξιοποιήσει το ποσό της αποζημίωσης για την κάλυψη των αναγκών του, η κα Ζεμπιλιάδου χρησιμοποίησε παραμορφωτικό φακό και προέβη σε ερμηνεία της νομοθεσίας και των γεγονότων, η οποία διεκδικεί βραβείο παραδοξότητας και προφανώς αποβλέπει στη δημιουργία εσφαλμένων εντυπώσεων.
Επιχειρεί να παρουσιάσει τον Δήμο Αμυνταίου ως ιμάντα μεταφοράς του εισπραχθέντος ποσού στο Δήμο Εορδαίας, κάτι που δεν προβλέπεται ούτε επιτρέπεται από καμία διάταξη του δικαίου.
Επισημαίνουμε για μία ακόμη φορά τα ακόλουθα:
Ο Δήμος Αμυνταίου αποζημιώθηκε για τη στέρηση ιδιοκτησίας που ανήκε διοικητικά και νομικά στον ίδιο. Η αποζημίωση αυτή δεν έχει χαρακτήρα κρατικής επιχορήγησης, ούτε συνδέεται με δικαίωμα ή υποχρέωση μεταφοράς πόρων σε άλλον Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ο Δήμος Αμυνταίου είναι ο αποκλειστικός δικαιούχος του ποσού, ακριβώς επειδή υπέστη την απώλεια της δημοτικής του περιουσίας, και οφείλει να το διαχειριστεί για την εκπλήρωση της αποστολής του, δηλαδή για τις ανάγκες των δημοτών του.
Η ευφάνταστη ιδέα της προγραμματικής σύμβασης την οποία πρότεινε η κα Ζεμπιλιάδου ως δήθεν υποχρεωτικού μηχανισμού μεταφοράς χρημάτων στερείται κάθε νομικής βάσης. Οι προγραμματικές συμβάσεις προϋποθέτουν αντικείμενο που εμπίπτει στις αρμοδιότητες των συμβαλλόμενων φορέων. Ο Δήμος Αμυνταίου δεν έχει καμία αρμοδιότητα για την κατασκευή έργων υποδομής στον Δήμο Εορδαίας, και ως εκ τούτου οποιαδήποτε τέτοια σύμβαση θα ήταν εκτός νόμου.
Η διαφορά μεταξύ των δύο όμορων δήμων προέκυψε λόγω της διεκδίκησης του ποσού της αποζημίωσης από τον Δήμο Εορδαίας, ο οποίος προσέφυγε τόσο στον Γενικό Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης όσο και στην Επιτροπή του άρθρου 152 και οι προσφυγές του απορρίφθηκαν. Ο ισχυρισμός ότι οι αποφάσεις των εποπτικών αρχών εκδόθηκαν κατά παράβαση ρητών και σαφών – κατά την κα Ζεμπιλιάδου – διατάξεων και ότι καταργούν το νόμο, στερείται σοβαρότητας.
Ιδιαίτερα προβληματική είναι η προσπάθεια απαξίωσης του ρόλου του Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, ο οποίος έχει εκ του Συντάγματος την αρμοδιότητα εποπτείας επί των ΟΤΑ. Η σύγχυση που επιχειρείται μεταξύ εποπτείας και εξέτασης προσφυγών, καθώς και η έμμεση αμφισβήτηση της κρίσης διοικητικών και δικαστικών οργάνων, δεν συνιστούν θεσμική κριτική αλλά επικοινωνιακή εργαλειοποίηση.
Η μετεγκατάσταση των οικισμών αποτελεί πρωτίστως ευθύνη του Κράτους και, σε δεύτερο επίπεδο, του Δήμου υποδοχής που αποκτά νέο οικισμό στα διοικητικά του όρια. Η απολύτως σεβαστή επιλογή των κατοίκων να μετεγκατασταθούν σε άλλον Δήμο δεν γεννά κανένα νομικό ή οικονομικό δικαίωμα μεταφοράς πόρων από τον Δήμο που απώλεσε τον οικισμό.
Ο Δήμος Αμυνταίου ενεργώντας με νομιμότητα, διαφάνεια και θεσμική ευθύνη, υποχρεούται να διαχειρισθεί το ποσό της αποζημίωσης για την εκπλήρωση της αποστολής του και η αποστολή αυτή δεν περιλαμβάνει τη χρηματοδότηση κοινωφελών έργων δικαιοδοσίας άλλου δήμου. Οι περί του αντιθέτου απόψεις που προβάλλονται είναι παντελώς αυθαίρετες. Επομένως, η αθέμιτη και προσβλητική συσχέτιση της στάσης του Δημάρχου Αμυνταίου με το εκλογικό δικαίωμα των κατοίκων του μετεγκαθιστάμενου οικισμού είναι απαράδεκτη, ενδεχομένως όμως αποκαλύπτει τα κίνητρα αυτών που επιχειρούν την εν λόγω συσχέτιση
Ο Δήμος δεν απολογείται, δεν εκβιάζεται πολιτικά και δεν θα ανεχθεί τη διαστρέβλωση της αλήθειας.
Η νομιμότητα δεν είναι αφήγημα, είναι υποχρέωση.
Και ο Δήμος Αμυνταίου την τήρησε στο ακέραιο.
Γραφείο Τύπου Δημάρχου Αμυνταίου
