Φαίνεται απίστευτο πως η γενιά του σήμερα να είναι τόσο ιδιοφυής
Οι σημερινοί καθηγητές στην πλειονότητα τους είναι μόνο δημόσιοι υπάλληλοι. Το λυπηρό είναι ότι πολλοί από αυτούς δεν επιδιώκουν να διαμορφώνουν ανθρώπους με σωστό ήθος, αγωγή και μόρφωση έτσι ώστε να μπορούν να γίνουν σωστοί, ενάρετοι πολίτες για να αποφασίζουν για τα ιδανικά της χώρας τους θεωρώντας τους ως η νέα γενιά. Συχνά “νουθετούν ” τα παιδιά να μη διαβάζουν όσο θα χρειαζόταν με πρόσχημα να αποφεύγουν την “παπαγαλία “. ’Όμως, όπως όλοι γνωρίζουν πολύ καλά, η απομνημόνευση είναι μια εντελώς παρεξηγημένη έννοια από τη στιγμή που δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος για να συγκρατήσει κάτι στο μυαλό του ένα παιδί.
Εκτός αυτού, σε κάθε τρίμηνο πρέπει να ψάξει κανείς… με το φανάρι για να βρει ένα παιδί με χαμηλή βαθμολογία. Όσο κι αυτό που γράφω δε συμφέρει γενικότερα την πλειοψηφία, φαίνεται απίστευτο πως η γενιά του σήμερα να είναι τόσο ιδιοφυής, έτσι ώστε να παίρνει καλούς βαθμούς με μέσο όρο κοντά στο άριστα μια ολόκληρη τάξη, ενώ την ίδια στιγμή οι ίδιοι οι καθηγητές συμβουλεύουν να μην είναι οι μαθητές “βαθμοθήρες”…
Τελικά το ερώτημα είναι ποιός είναι ο βαθμοθήρας και τί σκοπιμότητα εξυπηρετεί αυτή η υψηλή βαθμολογία που στοχεύουν πολλοί να πιάσουν. Άραγε εξασφαλίζει την ησυχία των καθηγητών από τα παράπονα κάποιων γονιών ή μήπως την καλή φήμη του εκάστοτε σχολείου, με όλες τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται;
Χειμερία νάρκη της αμορφωσιάς
Δεν θα ήθελα να σκεφτώ πως η παιδεία μας είναι υποκινούμενη από σκοτεινά κέντρα, όμως όπως φαίνεται η παγκοσμιοποίηση έχει μπει για τα καλά και στο σχολείο, στοχεύοντας σε παιδιά που θα τους κάνει τεχνοκράτες του αύριο, ελεγχόμενα καθαρά από τη διαδικασία παραγωγής, χωρίς δεσμούς με το ιστορικό τους παρελθόν, λες και αν μάθουν την ιστορία όπως έχει το μόνο που θα αποκομίσουν θα είναι το μίσος και όχι το δίδαγμα της ειρήνης. Πάντως, είναι δεδομένο πως αν υπάρξουν αντιδράσεις πάνω σε αυτό το θέμα, θα θεωρηθούν από κάποιους ως απόψεις “οπισθοδρομικές”.
Ευχή όλων είναι η σημερινή η γενιά να μην πέσει στη χειμερία νάρκη της αμορφωσιάς και του ευδαιμονισμού αλλά να διευρύνει τους ορίζοντες της οραματίζοντας μια καλύτερη ζωή για την επίτευξη της μιας ανώτερης κοινωνικά, πολιτικά και ηθικά ζωής, όπως εκείνης ακριβώς που περιγράφεται σε ένα βιβλίο του Μ.Κούντερα, ’ ο αγώνας του ανθρώπου απέναντι στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη’’.
Το άρθρο συμμετέχει στο διαγωνισμό αρθρογραφίας που διοργανώνει το NewAge Ideas με το Next Generation
Διαβάστε περισσότερα άρθρα εδώ
