Η 8η Μάρτη είναι μια ημέρα αγώνα, μνήμης και διεκδίκησης. Έχει τις ρίζες της στους αγώνες των εργατριών κλωστοϋφαντουργίας της Ν. Υόρκης το μακρινό 1857, όταν οι γυναίκες πάλεψαν για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, οκτάωρο, ίση αμοιβή και δικαιώματα.
Από τότε οι γυναίκες με τους αγώνες τους έκαναν βήματα προόδου. Η ακροδεξιά, όμως, η πατριαρχία, οι συντηρητικές δυνάμεις έχουν εξαπολύσει λυσσαλέα επίθεση στα ανθρώπινα δικαιώματα και μαζί και στα δικαιώματα των γυναικών.
Πόσο μάλλον που στη χώρα μας η πατριαρχική αντίληψη για τη θέση της γυναίκας εκπορεύεται από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό και από τα κυβερνητικά στελέχη, που νομιμοποιούν αυτές τους τις απόψεις με ψήφιση νόμων ενάντια στην ισότητα και τα δικαιώματα των γυναικών (βλ. νόμο Τσιάρα για το οικογενειακό δίκαιο και την υποχρεωτική συνεπιμέλεια, την άρνηση ενσωμάτωσης στο σύνολο της ευρωπαϊκής οδηγίας για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και της κυβερνοβίας και μία σειρά άλλα νομοθετήματα). Με τη συγχώνευση των πολιτικών για την ισότητα με τις πολιτικές για την οικογένεια και το δημογραφικό και με σταθερή άρνηση ένταξης του όρου γυναικοκτονία στον Ποινικό Κώδικα.
Η ανεργία, η επισφάλεια, η μερική απασχόληση και οι ελαστικές μορφές εργασίας είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της εποχής μας και πλήττει περισσότερο τις γυναίκες, καθιστώντας τες πιο ευάλωτες στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Με την εργοδοσία ανεξέλεγκτη και μία Επιθεώρηση Εργασίας υποστελεχωμένη και αποκομμένη από το Υπουργείο Εργασίας.
Η μισθολογική ανισότητα εξακολουθεί να υφίσταται, με τις γυναίκες να αμείβονται κατά μέσο όρο χαμηλότερα από τους άνδρες ακόμα και όταν κατέχουν τις ίδιες θέσεις και συγχρόνως να επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος των οικογενειακών υποχρεώσεων και της φροντίδας παιδιών και ηλικιωμένων
Η έμφυλη βία, η σεξουαλική παρενόχληση, οι άνισες ευκαιρίες στην επαγγελματική ανέλιξη και η ανισοτιμία στην εκπροσώπηση σε θέσεις ευθύνης επηρεάζουν γυναίκες από όλα τα κοινωνικά στρώματα.
Νέες προκλήσεις: Η άνοδος της ακροδεξιάς και οι επιπτώσεις στις γυναίκες
Τα τελευταία χρόνια, η άνοδος της ακροδεξιάς σε πολλές χώρες, η συμμετοχή της σε κυβερνήσεις, ακόμα και στη χώρα μας, η επιστροφή συντηρητικών πολιτικών, όπως αυτές που βιώνουμε και αναδεικνύονται ιδιαίτερα με την προεδρία του Τραμπ στις ΗΠΑ, και την προσπάθεια ξαναμοιράσματος του κόσμου σε νέες σφαίρες επιρροής, ενάντια στους διεθνείς κανόνες και συμβάσεις και τα προτάγματα του ΟΗΕ, η στρατιωτικοποίηση της οικονομίας σε βάρος των κοινωνικών δαπανών, οι εμπόλεμες ζώνες σε μία σειρά μέρη του πλανήτη, η προώθηση ενός οπισθοδρομικού προτύπου για το ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία, η υπονόμευση των δικαιωμάτων στην αναπαραγωγική υγεία, οι επιθέσεις στα εργασιακά δικαιώματα δείχνουν ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Οι προσπάθειες απαγόρευσης των αμβλώσεων, οι περικοπές σε κοινωνικές δομές που στηρίζουν τις εργαζόμενες μητέρες, τις κακοποιημένες γυναίκες και παιδιά και η ενίσχυση του αυταρχισμού πλήττουν τις γυναίκες και δημιουργούν νέες προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουν.
Απέναντι σε αυτήν τη συντηρητική αναδίπλωση, η οργάνωση και η αντίσταση των γυναικών είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Η απάντηση βρίσκεται στη συλλογική δράση, στη συσπείρωση σε γυναικείες ομάδες και κινήματα που παλεύουν για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, για ισότητα και Δικαιοσύνη.
Η ανάγκη για τη δημιουργία ενός αντιφασιστικού, φιλειρηνικού κινήματος είναι εκ των ων ουκ άνευ.
Οι σύγχρονοι αγώνες των γυναικών
Σήμερα, η ανάγκη για οργανωμένο αγώνα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Οι γυναίκες αγωνίζονται για:
- Ισότητα στην εργασία: Σταθερή δουλειά για όλες και όλους. Αντιμετώπιση του μισθολογικού και του συνταξιοδοτικού χάσματος. Συμμετοχή των γυναικών στη λήψη αποφάσεων σε όλους τους τομείς της ζωής. Ίση κατανομή της μη αμειβόμενης φροντίδας. .
- Αντιμετώπιση της έμφυλης βίας: Μέτρα προστασίας απέναντι στη βία, τις παρενοχλήσεις και την κακοποίηση. Αναγνώριση της γυναικοκτονίας ως διακριτού ποινικού αδικήματος, έκδοση εφαρμοστικών νόμων και υπουργικών αποφάσεων για την πλήρη εφαρμογή της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, πλήρη ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο της ευρωπαϊκής οδηγίας για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας και της κυβερνοβίας (2024/1385).
- Εξάλειψη του σεξισμού και των διακρίσεων με βάση το φύλο, τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου.
- Δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία. Δωρεάν ιατροφαρμακευτική φροντίδα και περίθαλψη. Προστασία της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας. Δικαίωμα στην αντισύλληψη, την άμβλωση και τη γέννα. Πλήρεις παροχές για την εργαζόμενη μητέρα, άδειες μητρότητας και παιδικοί σταθμοί για όλα τα παιδιά. Ένταξη της σεξουαλικής αγωγής στη μαθησιακή ύλη όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων
Οι γυναίκες είναι στην πρώτη γραμμή για την ανατροπή της εκμετάλλευσης και της ανισότητας, ενάντια στην ακροδεξιά και τον φασισμό.
Ζήτω η 8η Μάρτη! Ζήτω οι αγώνες των γυναικών!
Αφιερωμένη στις μητέρες των αδικοχαμένων των Τεμπών. Και στα χιλιάδες νέα κορίτσια και γυναίκες που βρέθηκαν αυτές τις μέρες στις πλατείες της χώρας μας και απαίτησαν Δικαιοσύνη.
