Είναι συνταγματικά τα νέα μέτρα για την πρόσβαση στους κλειστούς χώρους
Από τη Δευτέρα 13.09 τέθηκαν σε ισχύ οι νέοι όροι πρόσβασης σε κλειστούς χώρους για την προστασία της ατομικής και δημόσιας υγείας από τον COVID-19. Μπορούμε να διακρίνουμε τρεις κατηγορίες τέτοιων χώρων: α) οι χώροι στους οποίους έχουν πρόσβαση μόνο όσοι έχουν αντισώματα στον ιό, δηλαδή οι εμβολιασμένοι και οι νοσήσαντες πολίτες, β) οι χώροι στους οποίους έχουν πρόσβαση όλοι (με μάσκα), οι μη εμβολιασμένοι δε υπό την προϋπόθεση ότι επιδεικνύουν κάποιο είδος αρνητικού τέστ ανάλογα με την περίπτωση και γ) οι χώροι στους οποίους επίσης έχουν όλοι πρόσβαση χωρίς τεστ και υπό τον όρο ότι θα φορούν μάσκα.
Στην παραπάνω περιγραφή των μέτρων απέφυγα να χρησιμοποιήσω κατά κόρον την τρέχουσα διάκριση ανάμεσα σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους, γιατί νομίζω ότι συσκοτίζει κάποιες πτυχές του ζητήματος. Η διαφορετική μεταχείριση που επιφυλάσσουν τα μέτρα δεν συνιστά παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, καθώς συντρέχει αντικειμενικός λόγος διαφοροποίησης ανάμεσα στις οικείες κατηγορίες, ο οποίος συνίσταται ακριβώς στην ύπαρξη αντισωμάτων του ιού. Το νομικώς κρίσιμο είναι αυτό και γι’ αυτόν τον λόγο οι ανεμβολίαστοι, πλην νοσήσαντες πολίτες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο με τους εμβολιασμένους. Δεν διεξάγεται, λοιπόν, κάποιος ιδεολογικός ή άλλος πόλεμος κατά των ανεμβολίαστων. Η ύπαρξη δε των αντισωμάτων τελεί σε άμεση συνάφεια με την προστασία της ατομικής και δημόσιας υγείας και μπορεί να δικαιολογήσει τη διαφορετική μεταχείριση των πολιτών για την προστασία των άλλων και τη δική τους από μια συνθήκη τόσο ιδιάζουσα όσο η πανδημία σύμφωνα με τις ιατρικές υποδείξεις. Επιπλέον, η εν λόγω διαφοροποίηση είναι αναγκαία υπό το φως των συγκεκριμένων περιστάσεων, δηλαδή της πρόσβασης σε κλειστούς χώρους, στους οποίους κατά κόρον μεταδίδεται ο ιός.
Μάλιστα, έχει ληφθεί μέριμνα και για κλιμάκωση των όρων πρόσβασης ανάλογα με τη φύση του συγκεκριμένου κλειστού χώρου. Τα κριτήρια που έχει εφαρμόσει ο νομοθέτης συνάγουμε ότι είναι δύο: α) οι πιο αυξημένες πιθανότητες μετάδοσης του ιού, είτε γιατί στον χώρο παραμένει κάποιος για πολλή ώρα, για παράδειγμα στον χώρο εργασίας, στη σχολική αίθουσα ή στο πανεπιστημιακό αμφιθέατρο, είτε γιατί υποχρεωτικά κάποιος θα βγάλει τη μάσκα του, για παράδειγμα την ώρα του φαγητού ή του ποτού και β) η σημασία του χώρου για τις καθημερινές δραστηριότητες, όπως είναι προεχόντως τα μέσα μεταφοράς, ιδίως αυτά που καλύπτουν αστικές διαδρομές, στα οποία ταυτοχρόνως ο χρόνος παραμονής είναι μικρότερος (από ότι σε ένα πλοίο ή τρένο). Τα νέα μέτρα εκφράζουν μια εύλογη ισορροπία ανάμεσα στην προστασία της ατομικής και δημόσιας υγείας αφενός και στα ενδιαφέροντα των πολιτών για συμμετοχή στην κοινωνική ζωή με γνώμονα την αρχή της αναλογικότητας αφετέρου. Σε γενικές γραμμές η διενέργεια τεστ έχει υιοθετηθεί ως εναλλακτική προς τον εμβολιασμό με εξαίρεση συγκεκριμένους χώρους και, ήδη με προγενέστερες ρυθμίσεις, συγκεκριμένες κατηγορίες επαγγελμάτων.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο syntagmawatch.gr
